Twentse Vrouwenloop

Mijn "September, wedstrijdmaand" werd zaterdag afgesloten met de Twentse Vrouwenloop; een rondje van 5 km over de campus van de Universiteit Twente en een mooi stukje inburgering voor mij als import-Twent. De uitdaging zat 'm niet in het afleggen van de afstand, maar wel in het neerzetten van een (voor mij) snelle tijd: 't liefst ruim binnen de 25 minuten.

Na de geklokte looptijd van 23-minuut-nogwat tijdens de triathlon van Zwolle, was mijn hoop op een tijd binnen de 25 minuten groot. En ondanks dat ik vorige week trainingen had overgeslagen ivm een verkoudheid, stond ik zaterdag optimisch aan de start. De zon scheen en de organisatie van 't geheel was prima.

Maar wel mooi een medaille met roze lint rijker!

Maar helaas, ondanks een snelle start, bleek al snel dat ik niet lekker liep. En toen kwam er nog een steek(je) opzetten ook. Ik kon gelukkig blijven lopen, maar mooi lopen was het niet. Eerder zwoegen. Misschien ontbrak het me nog het meest aan mentale kracht. Ik baalde er zo van dat het tegenviel, dat ik amper nog van de race kon genieten. Sterker nog, ik begon me zelfs te ergeren aan de groepjes toeschouwers die niet aanmoedigden en baalde bij elke dame die me inhaalde.

Uiteindelijk kwam ik over de finish in een tijd van 25.12 (14e tijd). Technisch gesproken is dat een PR en gezien de race mag ik echt blij zijn met zo'n tijd. Maar ik heb niet echt genoten en daar baal ik het meest van. Op naar een volgende 5 km, waarbij ik de lol weer voorop zet en dan ben ik heel benieuwd wat voor tijd daar dan bij mag horen :-)

Triathlon Zwolle

Opnieuw een zaterdag die begon met mist en opnieuw Miek en fiets in de trein op weg naar een 1/8 triathlon. Dit keer naar Zwolle, voor de laatste wedstrijd van het seizoen. En zoals je met een tv-serie toch wel extra benieuwd bent naar de season finale was ik ook benieuwd hoe Zwolle zou gaan. Zou fietspech me bespaard blijven? Zou ik (zwemmeisje-met-wetsuit-aversie) ook in september nog zonder wetsuit kunnen zwemmen? Om de aflevering extra spannend te maken, werd ik wakker met een zere keel, was mijn lijf moe van eerdere wedstrijden en korte nachten, en reed ik met de racefiets door een gebroken bierflesje op weg naar de triathlonlocatie...*spannende tune*...

Hulde voor de mooie badmuts!!

Ruim op tijd en met de banden nog vol lucht, kwam ik aan bij de Millingerplas waar de zon scheen en eerdere startseries druk waren met wisselen en finishen. Bij de fietscontrole bleken mijn remmen niet goed afgesteld, maar gelukkig wilden de vrijwilligers me wel even helpen dit nog aan te passen. Na het klaarzetten van mijn spullen voor de wissels, het bestuderen van de wisselzone en de paratriathleten te hebben zien finishen, was het zo'n beetje tijd voor onze start.

De gehuurde wetsuit kon ik gelukkig lekker in de tas laten; het water was fris maar goed te doen. Het zwemmen viel me eerlijk gezegd wat tegen. Ik kon moeilijk meekomen met de groep en de aangekondigde "ruime 500m" voelde wel heel "ruim". Met een niet al te goed gevoel kwam ik het water uit. Mijn uiteindelijke tijd (10.16) viel inderdaad tegen, maar mijn positie was minder slecht dan gedacht (7e).

Tijdens de 2.01 minuut in de wissel moest ik even hard om mezelf lachen. Bij het aantrekken van mijn fietsschoentjes (hopelijk volgend seizoen alvast vastgezet op de fiets) bleek er namelijk iets in mijn schoen te zitten... Theezakjes. Heel handig voor een kopje thee of wanneer je je minder welriekende sportschoenen opbergt. Minder handig tijdens een wedstrijd - al is lachen tijdens de race ook heel wat waard ;-)

't Fietsen was wel leuk. Een route langs veel weilanden, maar gelukkig vrijwel geen wind. Het lukte me een lekker ritme te vinden. Dat het fietsen, ondanks mijn goede gevoel, toch een slecht onderdeel blijft, blijkt wel uit 47.11, de 26e fietstijd.

In mijn loopschoenen zaten geen theezakjes, dus die wissel kon wat sneller: 1.56 ;-)

Bij het lopen geen last gehad van steek (hurray!) en waar het mantra de eerste drie kilometers vooral "gewoon blijven lopen, blijven lopen" was, kon ik de laatste twee kilometer ook echt best prettig lopen. 'k Had echter niet het idee dat het hard ging. Mijn verbazing was dan ook heel groot toen ik mijn looptijd zag: 23.37(13e tijd)! Als het parcours echt 5km was (zoals afstandmeten.nl doet vermoeden), zou dit een flinke pr betekenen. Joehoe!:)

Eindtijd was 1.24.59, goed voor een 14e plek. Na afloop van de race was ik ineens een stuk enthousiaster dan aan het begin van de wedstrijd. Grappig hoor, hoe blij je kunt worden van zo'n triathlon.
Twee clubgenoten deden het trouwens echt goed en werden 3e en 12e, toppers! Al met al een leuke season finale die me, net als met tv-series, enorm doet uitkijken naar het volgende seizoen!

Singelloop

Een rondje hardlopen, dat doe ik graag in het weekend. Niet altijd een rondje trouwens, ook niet altijd hard, maar toch: even lekker lopen. Bijvoorbeeld de singel rond. Zo'n rondje loop ik meestal alleen, vergezeld door mijn favoriete muziek. Vandaag ging ik ook een rondje singel lopen, maar dan met een groepje van zo'n tweeduizend lopers, publiek langs de kant en tijdregistratie, oftewel: de singelloop.

De afgelopen dagen had ik er veel zin in. Vanochtend dacht ik er even heel anders over, maar aangekomen bij de start/finish werd ik toch weer heel enthousiast. Al die mensen met hun persoonlijke doelen en overwinningen, de meelevende supporters, de muziek, en dan ook nog een doorbrekende zon; wat een combi!

Als het startsein is gegeven en we als één grote massa over de mij zo bekende wegen gaan, met meer publiek dan verwacht, worden mijn ogen een tikkie waterig en geniet ik enorm. Ik loop lekker, haal ontspannen wat mensen in en kijk of ik bekenden langs de kant zie. Een zijsteek is nergens te bekennen en voor ik het weet kan ik de laatste km'ers aftellen. Een klein eindsprintje in de laatste honderd meter en voilà: mijn singelloop debuut is een feit!

Resultaat: 8km lopen met een smile en een tijd van 42.30 waar ik voor nu dik tevreden mee ben :)

Triathlon Apeldoorn

Een mistige zaterdagochtend in september. Mijn racefiets en ik reizen in volle vaart naar Apeldoorn. Vanaf het station doen we een kleine speurtocht door de stad en voor we er erg in hebben, staan we met het startnummer in de hand bij het parc fermé. Tijd voor een triathlon!

Vijf jaar geleden startte ik ook bij deze wedstrijd. Hoewel daarna ruim vier jaar zonder triathlon volgde, had ik er toch goede herinneringen aan: zwemmen in een koud 50m-bad, fietsen en lopen door bosrijk gebied en veel snoep bij de finish. En gelukkig: die ingrediënten waren deze zaterdag ook weer aanwezig. Met nog mooi weer erbij ook.

Over het zwemmen was ik niet tevreden, er zat geen tempo in en ook weinig techniek. Echter, toen ik op m'n fiets stapte, werd me toegeroepen: "goed gezwommen, eerste dame!" Ok dan! Natuurlijk wist ik meer dan het publiek: dat ik wel kan zwemmen, maar dat dat niets zegt aangezien ik (nog) niet goed kan fietsen en dat 't lopen altijd maar afwachten is. Er was echter geen tijd om dat allemaal uit te leggen, dus besloot ik maar gewoon met een vette smile door te fietsen en de woorden lekker te laten echoën in mijn hoofd ;-) [zwemtijd: 8:30, wisseltijd: 1:42]

Het fietsparcours bestond uit twee rondes met een flink stuk klimmen in het begin. Pittig. "What goes up, must come down" werd al snel mijn nieuwe mantra. En dat dalen was inderdaad de moeite van het klimmen wel waard. Wat een heerlijk gevoel: diep in de beugels, ketting naar rechts, en gaan! In mijn beleving ging het natuurlijk veel harder dan in werkelijkheid, maar de smile bleef (ondanks dat ik inmiddels natuurlijk door velen was ingehaald). [fietstijd: 42:36, wisseltijd: 2:33]

Toen nog lopen. Twee keer een rondje door zwembad en bos. De opkomende zijsteek kon ik de baas blijven, maar dat betekende helaas wel lopen in een hobbeltempo. O well, c'est ça. Bij de doorkomst na ronde één en bij de finish zat er gelukkig nog een goede versnelling in, dus 't publiek heeft er niets van gemerkt ;-) [looptijd: 28:39, eindtijd: 1:23:58]

Bij de finish was er zoetigheid in vele soorten. De endorfines, een 11e plek in de categorie dames 20-39 en een mooie tijdverbetering t.o.v. vijf jaar geleden waren mijn favoriet. Triathlon Apeldoorn, bedankt voor een super goed georganiseerde wedstrijd en hopelijk tot volgend jaar!

Recreatieve triathlon Heino

Het was eigenlijk de week van de TwentseTriathlonTour. Een week vol wedstrijdjes, afgesloten met de Hulsbeek triathlon op zaterdag. Voor deze triathlonweek had ik me echter uitgeschreven toen duidelijk werd dat ik helaas net die week voor werk in het buitenland zat. Later bleek dat ik op vrijdagavond weer terug kon zijn en dus op zaterdag alsnog wel een wedstrijd kon doen. Hulsbeek zat er niet meer in, maar er was een leuk alternatief: de triathlon van Heino!

De wisselzone

Waar ik vrijdagochtend nog wat rustige loopmeters maakte in mondain Parijs (elk nadeel z'n voordeel ;-)), stond ik zaterdagochtend in gemoedelijk Heino klaar voor een 1/8 triathlon. Tijdens de briefing werd duidelijk aangegeven dat het geen wedstrijd betrof. Er zouden geen winnaars zijn, het plezier stond voorop. Als een gek racen op de fiets was sowieso geen optie, aangezien het parcours van ruim 22 km niet was afgezet en de gewone verkeersregels van kracht waren. Opletten dus.

De fietsroute

Tijdens de briefing kregen we ook de fietsroute uitgereikt op een A4'tje. Hier moest ik stiekem heel erg om lachen, omdat ik (a) niet bekend ben in de regio en de straten en wegen me dus niets zeiden en (b) ik me niet voor kon stellen hoe ik nat van het zwemmen op mijn racefiets hiermee zou moeten navigeren. Maar voor de zekerheid toch netjes het briefje in mijn reparatietasje gestopt. Gelukkig zouden er ook bordjes zijn geplaatst. Ik bereidde inmiddels voor op een soort speurtocht in Heino e.o. :-)

Maar eerst het zwemmen. Dat was voorbij voor ik er erg in had. Het tempo in de baan lag niet zo hoog, maar het was wel lekker ruim in de baan. Eigenlijk had ik wat eerder de leiding moeten nemen, maar hé, voor krachten sparen is ook wat te zeggen, toch? Geklokte zwemtijd: 7.55 min.

Toen snel door naar de fiets. De eerste bocht werd ik goed op weg geholpen door een vrijwilliger. Bij de tweede bocht ging het mis. Ik miste een bordje en eindigde in centraal Heino. Een lief echtpaar stuurde me terug naar de tweede bocht en toen kon ik, lachend om mezelf, alsnog de echte route fietsen, die verder prima bewegwijzerd was (de routebeschrijving bleef netjes opgeborgen). Het was één grote ronde door buitengebied. Erg mooi. Er stond wel flink wat wind, maar die was ideaal verdeeld: eerste helft wind tegen, tweede helft wind mee. Met fietsen heb ik echt nog veel te winnen, maar ik vond het nu in ieder geval wel leuk om te doen. Geklokte fietstijd (incl. sight-seeing-Heino en wisseltijd): 52.18 min.

Zoals gezegd, geen wedstrijd, maar we kunnen
ons allemaal even winnaar voelen met het aandenken!

En door naar het lopen. Twee rondjes van 2,5km. Dat ging goed! Niet heel hard, maar wel in een prettig tempo, gecontroleerd en... zonder steek! Het tweede rondje kwam een man naast me lopen en knoopte een praatje aan. Daaruit sprak de gemoedelijkheid die het evenement kenmerkte. Samen hebben we de finish gehaald. Geklokte looptijd (incl. wisseltijd): 25.20 min.

Na de finish was ik niet helemaal gesloopt, maar wel heel blij en voldaan. De aanspraak van mensen en de gemoedelijke sfeer maakten het een leuke ochtend om in Heino te gast te zijn. Heerlijk, Heino bedankt!

Powerbar Triathlon Friesland

Vandaag was om 12 uur de start van de 1/8 triathlon in Stiens. Een wedstrijd waar je in 't Fries de weg kunt vragen, bij het aanmelden al een sûkerbôle krijgt en er familie langs de kant stond. Hoe goed of slecht mijn voorbereiding ook was, het belangrijkste had ik dan ook: heel veel zin in de wedstrijd.
 

[Foto via Foekelina Numan]

't Zwemonderdeel was in buitenwater en dat was voor mij (type: zwembadmeisje) een first. Tussen de atleten in wetsuits en met verhalen over trekken en duwen in mijn achterhoofd was ik heel benieuwd hoe het me zou vergaan. Zonder wetsuit maar vertrouwend op mijn eigen isolatielaagje (met dank aan Tony's voedingssupplementen) en de wetenschap dat echte helden (lees: m'n vader) zelfs in sloten hebben leren zwemmen, begon ik aan de 500m. De temperatuur viel reuze mee. De drukte niet. 't Werd een flink stuk hakken en overleven. Maar wel met succes, voor ik het wist kon ik op zoek naar m'n fiets.

Er waren flinke buien voorspeld, maar gelukkig was het droog tijdens het fietsen. Het fietsonderdeel bestond uit twee keer een ronde door dorp en weiland. Vooral veel weiland. Echt een mooie route. Ideaal voor een ontspannen zondagmiddagritje tussen de koeien. Voor mij vandaag minder ideaal. De harde wind maakte het echt loeizwaar en ik werd van links en rechts voorbij gefietst.

Toen had ik het lopen nog tegoed. Mijn duurloopjes voorafgaand aan vandaag gingen heerlijk en ik had echt zin in het lopen. Al wist ik dat ik al veel te veel energie had verspeeld bij het fietsen en het vertrouwen in een goede race daarmee al flink was gedaald, kwam de echte klap een paar honderd meter na de wissel: steek. Heel. Erge. Steek. En bijbehorende frustratie. Het werd wandelen in de eerste ronde. Zo jammer. De tweede ronde kon ik toch voorzichtig weer wat lopen, maar pas de laatste meters voor de finish liep ik weer een beetje prettig. Om 13u26 kwam ik over de finish.

Al met al geen mooie wedstrijdprestatie, maar desondanks wel een mooi dagje triathlon. Met veel dank aan de organisatie en supporters! 

Wedstrijdervaring en een goede training rijker, kijk ik nu al uit naar de volgende wedstrijd:)